A Shimmer of Angels | Lisa M. Basso

Gepost op 28 oktober 2016 door Iris in Boekrecensie / 0 Comments

Tags: , , , , , , , , ,

A Shimmer of Angels | Lisa M. BassoA Shimmer of Angels door Lisa M. Basso
Mijn waardering: two-stars
Serie: Angel Sight #1
Mijn waardering voor de serie: two-stars
Pagina's: 281
ISBN: 1306018730
Uitgegeven door Month9books | January 1st 2013
Genres: Young Adult, Romantiek, Bovennatuurlijk
Bron: de uitgever
Goodreads

In this compelling and spirited debut novel, 16-year-old Rayna Evans has spent the last three years in a mental institution for seeing angels--intent on remaining free, she ignores signs that she may be slipping into a world she has tried to climb out of. When her hallucinations begin showing up at school, can she keep her sanity and prevent students from dying at the hands of angels she cannot admit to seeing? Psychiatry, fantasy, and realism come together here in a story of a young girl struggling with identity, secrets, and confronting her greatest fears.

***Ik heb dit boek gratis en voor niks van de uitgever ontvangen in ruil voor een eerlijke recensie. Dat heeft mijn mening over dit boek of de inhoud van deze recensie op geen enkele wijze beïnvloed.***

Het kostte me moeite om mezelf in Rayna te verplaatsen. De afgelopen drie jaar heeft ze vanwege haar illusies in een psychiatrische inrichting doorgebracht en ze is doodsbang om er weer naartoe te moeten gaan. Om weer te worden gescheiden van haar familie. Als ik haar situatie met die van mezelf vergelijk, heb ik een makkelijk leven achter de rug. Ik hoefde me alleen zorgen te maken om mijn huiswerk en wat huishoudelijke taken. Vandaar dat ik de angst en frustratie die Rayna heeft maar moeilijk kon voorstellen, elke keer als ze weer iets ziet dat er niet behoort te zijn. Het gepieker dat ze niet normaal is. Door dat gebrek aan instellingsvermogen kwam Rayna en de rest van A Shimmer of Angels niet tot leven en wist het me niet te raken.

Daarnaast was Rayna ook iets te pessimistisch naar mijn smaak. Oké, ik snap dat ze niet terug gestuurd wil worden omdat ze wederom gevleugelde wezens ziet. Maar om dan elke minuut in angst door te brengen? Wat is dan het nut van buiten de psychiatrische inrichting zijn? Wilde je niet juist naar buiten zodat je weer leuke dingen kon doen? Kon genieten van het leven?

Bovendien, who cares dat je die dingen ziet, zolang je er niets van zegt? Hebben die illusies jou of een ander ooit pijn gedaan? Oh en alsjeblieft als je elke keer dat je er een ziet het in je dagboek opschrijft, zorg dat het dan op een goede plek is verstopt, waar niemand bij kan! Anders, stel je voor, kan iemand het ontdekken! Ja, die situatie verdiende echt een eyeroll van mijn kant.

Oké dat was mijn frustratie met de hoofdpersoon. Hoe zit het met de rest van het verhaal? Waarom heb ik het uitgelezen? Dat lag in ieder geval niet aan de andere personages. Geen van hen wekte enige interesse van mijn kant en ze waren net als Rayna niet levendig. Alleen Kade is een beetje blijven hangen en alleen maar omdat hij een lekkere knappe en donkere man was. Dat soort belangrijke informatie blijft natuurlijk wel plakken 😉

Kade is eigenlijk ook de reden dat ik de eindstreep heb gehaald met A Shimmer of Angels. Hij maakte het nog enigszins interessant om door te blijven lezen. Het mysterie dat hij voorstelt, de link met haar moeder. Oh en er was ook nog een hele aardige engel en dan is er natuurlijk nog de vraag hoe Rayna in het geheel past. Ik was echt allerlei mogelijkheden aan het bedenken om het plaatje passend te maken.

Het einde, dat veel te snel werd afgeraffeld, maakte me wel nieuwsgierig naar hoe het verhaal verder gaat, aangezien het me met een aantal vragen liet zitten. Ik denk alleen niet genoeg om het volgende boek op te pakken. Hoewel Rayna een groei heeft doorgemaakt heb ik me niet met haar of de andere personages kunnen verbinden.

Conclusie

Het lukt me maar niet om met het hoofdpersonage van A Shimmer of Angels een band op te bouwen. Zij en ik verschillen te erg in hoe we zijn opgegroeid, waardoor het niet lukte om die klik te maken. Hierdoor voelde het hele verhaal een beetje “doods” aan. Ook de andere personages waren niet echt om over naar huis te schrijven. Behalve Kade, de saving grace van dit verhaal. De puzzel die hij voorstelde hielp me om telkens toch nog maar een bladzijde om te slaan, ook al denk ik niet dat ik me verder in dit verhaal ga verdiepen.

two-stars

Geef een reactie

CommentLuv badge