De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine | Ransom Riggs

Gepost op 28 juli 2017 door Iris in Boekrecensie / 0 Comments

Tags: , , , , , ,

De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine | Ransom RiggsDe bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine door Ransom Riggs
Mijn waardering: four-stars
Vertaald door Tine Poesen
Serie: De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine, #1
Pagina's: 383
ISBN: 9044817175
Uitgegeven door Clavis | March 30th 2012
Genres: Young Adult, Historisch, Bovennatuurlijk
Bron: Bibliotheek
Goodreads

Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis. Een vreemde verzameling bizarre foto's. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto's van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven ...

Voor de YALFEST editie van 2016 was ook Ransom Riggs uitgenodigd en om een auteur te ontmoeten zonder zijn of haar boek te hebben gelezen leek me een beetje stom. Vandaar dat ik ook heb geprobeerd om de Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine te lezen voordat ik er naar toe zou gaan. Dit is me jammerlijk genoeg niet gelukt. Ik denk dat de voornaamste reden is dat mijn track record met mannelijke schrijvers niet al te best is. Uitzonderingen daargelaten, maar over het algemeen geniet ik niet zo van de verhalen van mannelijke auteurs. De schrijfstijl vind ik minder fijn om te lezen en ik kan me ook stukken minder inleven in de personages.

Daarnaast had ik om de een of andere reden – vraag me niet waarom – het idee dat het verhaal zich rond de Tweede Wereldoorlog zou afspelen, in de trant van The Bookthief. Ook daar stond ik niet echt om te springen. De trailer van de gelijknamige film wekte echter mijn interesse. Daar lieten ze een heel ander verhaal zien. Een die juist wel in mijn straatje zou passen. Vandaar dat ik uiteindelijk toch aan het lezen ben geslagen…

De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine

Waarom ben ik niet eerder aan De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine begonnen? Heb ik het als een bange haas voor me uitgeschoven? Waarom??? Dit boek begon namelijk fenomenaal. Vanaf het eerste moment was ik verliefd op de schrijfstijl van Ransom Riggs, een mannelijke schrijver. Ik herhaal: een mannelijker schrijver!! Eindelijk wist weer eens iemand van het andere geslacht me met zijn schrijfstijl en manier van vertellen te betoveren. Het is luchtig, maar op hetzelfde moment ook serieus. Het roept vragen op en laat je dingen in een nieuw licht zien. Bovenal: het sleept je mee en is op momenten ijzingwekkend spannend! Soms leek het wel alsof ik een thriller aan het lezen was, zo bloedstollend was het!

Daarnaast heeft dit boek ook nog eens een prachtige, maar werkelijk prachtige vormgeving die het leesplezier verrijkt. Dit gebeurt door middel van ouderwetse foto’s die je tijdens het lezen tegenkomt en ook nog eens betrekking hebben op wat je tot dan toe hebt gelezen. Op die manier kan je een stuk makkelijker een voorstelling maken van wat er net allemaal was beschreven. De lay-out past ook perfect bij de toon van het boek. Met de mooie tierlantijntjes in de voetnoot en prachtige manier waarop nieuwe hoofdstukken worden weergegeven. Dit mag in andere boeken ook gebruikt gaan worden!

De wereld die Ransom Riggs heeft gecreëerd is op zijn zachtst uitgedrukt uniek. Tijdreizen, bovennatuurlijke krachten, gedaanteverwisselaars en enge monsters. Name it and you’ve got it. Deze wereld was bovendien zo goed onderbouwd en de auteur was bovendien helemaal niet scheutig met wat hij ons liet ontdekken. Heerlijk 🙂

Voor mij was Jacob alleen niet zo’n bijzonder personage. Hij verbleekte eigenlijk een beetje in vergelijking met de rest. Hij is goed uitgewerkt, net als de anderen en leert belangrijke lessen, maar hij bleef niet echt hangen bij mij. Ik heb zelfs een keer moeten opzoeken hoe hij ook alweer heette… Ja dat was even een diepte puntje >.< Hoop dan ook dat hij in het volgende deel duidelijker aanwezig zal zijn.

Er is nog een reden waarom ik dit boek niet tot mijn nieuwe favoriet heb kunnen bombarderen: de romantiek. Wat? Er zit romantiek in een verhaal en Iris is er niet blij mee? JA! Ik heb proberen uit te pluizen wat me er precies aan stoorde. Het heeft een beetje te maken met leeftijdsverschil, maar bij vampiers is het leeftijdsverschil zo veel keer groter en daar smul ik van. Normaal gesproken voel je echter al die jaren niet zo, maar in dit verhaal wel, was ik er des te meer bewust van en voelde het dus verkeerd aan. Toch de voornaamste reden dat ik er niet dol op was, was dat het gewoon totaal overbodig was. Het had niet gehoeven en was bovendien aan de snelle kant, zeker gezien de voorgeschiedenis…

Met als gevolg dat ik een groot gedeelte “peeved” was over de ontwikkelingen en minder van dit boek heb kunnen genieten. Gelukkig wist ik mezelf net op tijd bij te trekken en me te laten overdonderen door het fenomenale, maar op sommige momenten iets te gehaaste, einde. Dat nam niet weg dat de spanning en adrenaline bij mij waren teruggekeerd en ik bijna ademloos de laatste bladzijdes heb gelezen. Oh wat ben ik benieuwd hoe dit verhaal verder gaat!

Conclusie

De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine was een onverwachte parel. De schrijfstijl in combinatie met de vormgeving is hemels en mag vaker gebruikt worden. Enige afknappers waren de romantiek die ik niet bij dit verhaal vond passen en de hoofdpersoon die iets meer van zich mocht laten horen. Desalniettemin heb ik heerlijk genoten van dit spannende verhaal en zijn unieke setting. Ik wil meer!

four-stars

Reading this book contributed to these challenges:

Geef een reactie

CommentLuv badge