Death to Adverbs | Writing Dag #8

Gepost op 19 april 2015 door Iris in Persoonlijk / 0 Comments

Tags:

Writing 101

Writing 101 Dag #8. Het was heel leuk om door middel van mijn lievelingsgerecht allerlei herinneringen op te halen aan mijn jeugd. Vooral aan kerstmis 🙂 Voor de oplettenden, ja het klopt dat ik dag 8 pas publiceer na dag 9 en 10. Ik had gewoon niet eerder de mogelijkheid om een publieke ruimte te bezoeken, wat de opdracht voor deze week is.

Go to a local café, park, or public place and write a piece inspired by something you see.

Samen met mijn zusje zit ik op de tribune van de sporthal. We wachten vol spanning tot de laatste volleybalwedstrijd van het seizoen begint. Onze broertjes spelen namelijk in een van de teams. Na een seconde heb ik al genoeg van mijn zitplaats, zoals gewoonlijk. In deze sporthal hebben ze er namelijk voor gekozen om in plaats van stoelen een soort treden te maken. Twee keer zo lang en twee keer zo hoog als normale treden. Inclusief uitsteeksel dat in je rug boort, hoe je je ook wend of keert. Gemiddeld verplaats ik me dan ook een keer of 100 per wedstrijd en ga ik af en toe staan. Anders hou ik het echt niet vol.

We zijn vroeg, dus kunnen we onze broertjes eerst nog zien inspelen en de tegenstanders bekijken. Ook is het altijd leuk om te kijken naar alle supporters die langslopen voor de dameswedstrijd die wordt gespeeld in het veld naast ons. Daar zitten heel wat aparte types bij. Deze keer was het een in de puntjes verzorgde oudere vrouw die vooral opviel. Met torenhoge pinnen en een keurig sjaaltje. Paars en niet blauw, de kleuren van ons team. Niet echt het type persoon dat je normaal gesproken bij een wedstrijd ziet. Statig schreed ze langs mij en mijn zusje. Haar perfect geknipte en gestylede bob-kapsel bewoog niet een keer, ook al had ze er best wel een tempo op zitten. Hoe zou ze dat toch voor elkaar krijgen? Één zuchtje wind en mijn haren gaan al alle kanten op.

De scheidsrechter fluit. Het is tijd om in te slaan. Het valt me op dat de sfeer best ontspannen is. Voor beide teams maakt de uitkomst van deze wedstrijd niet echt uit. De tegenstander is en blijft kampioen en het team van mijn broertjes zal er ook niet op voor- of achteruit gaan. Een van de spelers trekt mijn aandacht. Met zijn bos krullen doet hij me denken aan een neef van me, ook volleybalspeler natuurlijk. Deze speler heeft ongeveer dezelfde bouw en is net als mijn neef libero. Ik wijs mijn zusje erop, die me natuurlijk weer tegenspreekt en de speler helemaal niet op onze neef vindt lijken…

De scheidsrechter fluit opnieuw. De wedstrijd begint!

Wat voor opvallende of interessante gebeurtenissen hebben jullie vandaag meegemaakt?

Geef een reactie

CommentLuv badge