Er was eens een Prins | Rachel Hauck

Gepost op 11 november 2016 door Iris in Boekrecensie / 0 Comments

Tags: , , , , , , , , ,

Er was eens een Prins | Rachel HauckEr was eens een prins door Rachel Hauck
Mijn waardering: one-star
Vertaald door Daniëlle van Westen
Serie: Royal Wedding #1
Mijn waardering voor de serie: one-star
Pagina's: 352
ISBN: 9029724315
Uitgegeven door Voorhoeve, Veen Bosch en Keuning, Kok | June 30th 2015
Genres: Adult, Romantiek, Hedendaags
Bron: Bibliotheek
Goodreads

Het hedendaagse sprookje 'Er was eens een prins' van Rachel Hauck is het eerste deel in een nieuwe serie over koninklijke bruiloften.
Susanne en Nathaniel leven in totaal verschillende werelden. Zij is een doodgewoon meisje, hij de troonopvolger van Brighton Kingdom. Als ze elkaar ontmoeten tijdens een vakantie slaat de vonk over. Maar na een paar heerlijke weken moeten ze afscheid nemen. Nathaniel moet terug, om te trouwen met de bruid die zijn familie voor hem gekozen heeft. Susanne blijft achter met een gebroken hart. Nathaniel staat voor een ultiem dilemma: zijn koninkrijk of de liefde?

Af en toe heb je van die momenten waarbij je gewoon heerlijk weg wilt dromen, wilt genieten van een lekker romantisch, maar simpel boek. Momenten waarbij je graag even terug gaat naar je kindertijd, naar de tijd waarin prinsen ‘je van het’ waren! Niet dat ik altijd de prinses of zo wilde zijn, nope. De paarden waarop die prinsen arriveerden hadden altijd mijn grootste aandacht 😀 Toch heb ik ondanks dat genoten van Sneeuwwitje, Doornroosje en Assepoester, niet alleen omdat er paarden in voorkomen 😉

Naarmate ik ouder werd begon ik echter steeds meer te beseffen wat het inhield om van koninklijke bloede te zijn. Al die verplichtingen en aandacht… Totaal niets voor mij! Toch is er altijd iets van die magie blijven hangen en die werd onlangs weer aangewakkerd toen ik dit boek in de bibliotheek tegenkwam. Een “sprookje” dat zich afspeelt in de moderne tijd? Count me in! Even verstand op nul en lekker zwijmelen!

Er was eens een Prins begon dan ook goed. Heel goed. Met een toevallige ontmoeting tussen een gewone Amerikaanse vrouw en een knappe kroonprins. Ik stond helemaal klaar om meegesleurd te worden met hun liefdesverhaal, om lekker te genieten. Toen begonnen de personages over God en hun geloof en besefte ik dat dit een Christelijke roman was….

Iedereen is vrij om op zijn eigen manier uiting te geven aan zijn of haar geloof. Persoonlijk doe ik er echter niet zoveel mee. Om dan bladzijde na bladzijde met geloofskwesties en gebed te worden geconfronteerd is dan ook niet aan mij besteed. Ik heb geprobeerd om hier overheen te lezen omdat het concept me zo aanstond, maar ik kon me als niet zo gelovige niet in de heel erg gelovige personages verplaatsen en hun afwachtende houding wekte de grootste ergernis bij me op. Mooi dat ze zoveel vertrouwen in Hem hebben, maar zelf stappen ondernemen kan ook geen kwaad!

Daarnaast werd ik ook heel erg teleurgesteld door de afwezigheid van echte romantiek. Zo hebben Susanne en Nathaniel geen enkele keer gezoend in Er was eens een Prins. Niet één keer! Oké, een zoen is niet nodig om te bewijzen dat je van elkaar houdt, maar als je verliefd bent wil je dit toch graag? Bovendien zijn de personages in dit verhaal zeker geen kinderen meer en mensen van de moderne tijd! Ik had in een Christelijke roman natuurlijk geen hete bedscènes verwacht, maar zelfs geen zoen? Geen andere uitingen van liefde? Daarnaast vond ik het hele gedoe over plichtsbesef en doen wat het beste is iets te dramatisch. Ik snap dat als prins, als kroonprins, je veel verplichtingen hebt, maar je hebt ook nog altijd op bepaalde vrijheden, zoals trouwen met diegene van wie je houdt. We leven tenslotte in de 21e eeuw!

Het was ook schandalig hoe niet bereid Suzanna was om voor hun beiden te vechten. Nate wilde wel, maar zij bleef maar door hameren over zijn plicht, etc., etc. Hou je nu van hem of niet? Suzanna had ik sowieso niet zoveel mee op. Ze miste echt de kracht om voor zichzelf op te komen, om te gaan staan voor wat ze geloofde. Om stand te houden. In plaats daarvan kwam ze meer over als het Middeleeuws ideaalbeeld van vrouwen die op de achtergrond blijven, die hun man steunen, bevallig horen te zijn, vooral onderhouden dienen te worden. Blegh, totaal niet mijn type om over te lezen!

Een van de weinige goede punten, ik probeer altijd iets positiefs te vinden, is het heerlijke en mooie lettertype dat de uitgeverij gebruikt heeft. Normaal gesproken let ik daar niet zo op, maar nu paste het gewoon zo goed bij de inhoud van dit verhaal! Het gaf meteen een fijn, licht en koninklijk gevoel, al kan ik dat laatste niet zo goed uitleggen. Hoop dat ik dit lettertype vaker zal tegenkomen! De schrijfstijl is ook makkelijk en leest heerlijk weg. Alleen jammer dat de inhoud niet zo denderend was.

Conclusie

Dit was niet het leuke en romantische begin van mijn weekend dat ik voor ogen had. In Er was eens een Prins ligt de nadruk teveel op plicht en te weinig op romantiek om mij te kunnen laten genieten van dit verhaal. Het hoofdpersonage had bovendien iets te achterhaalde ideeën over vrouwen en geen ruggengraat. Ook denk ik niet dat Christelijke romans het voor mij zijn.

Yay of Nay? Lezen of Niet Lezen?
Hoe denk jij over Er was eens een Prins?

one-star

Reading this book contributed to these challenges:

Geef een reactie

CommentLuv badge