Michiel de Ruyter | De Film

Gepost op 8 maart 2015 door Iris in Persoonlijk / 0 Comments

Tags: , , , ,

Halverwege de 17e eeuw is Nederland een van de grootste zeevarende naties ter wereld. Na het overlijden van de legendarische admiraal Maarten Tromp, is Michiel de Ruyter zijn gedoodverfde opvolger. In diverse zeeslagen heeft De Ruyter getoond dat hij een briljant strateeg is. Politiek gezien is het Hollandse volk verdeeld. Oranjeaanhangers en republikeinen vechten om de macht. De hyperintelligente republikein Johan de Witt is als raadpensionaris de machtigste man van de Republiek der Nederlanden, maar zijn tegenstanders proberen de onzekere, maar zeer ambitieuze jonge prins Willem III stadhouder te maken met behulp van de Engelse koning Charles II.

De republikeinen is er alles aan gelegen dat de oorlog met de Engelsen wordt gewonnen. Met een ingenieuze strategie weet De Ruyter op spectaculaire wijze de Engelse vloot te verpletteren. Bij het volk is hij ongekend populair, maar onderlinge complotten en samenzweringen leiden tot conflicten tussen de regerende macht en de aanhangers van de prins. Het Huis van Oranje scherpt de messen en De Ruyter wordt meegesleurd in een stroom van politieke ontwikkelingen. De Ruyter en zijn gezin dreigen na de broertjes de Witt het volgende slachtoffer te worden van een politiek steekspel waarin hij op een onmogelijke missie wordt gestuurd.

Om eerlijk te zijn gaan Nederlandse films en ik niet echt samen. Ik ben tot nu toe geen film tegen gekomen die me langer dan 10 minuten heeft weten te boeien. Daarnaast komt de manier van acteren van de meeste Nederlandse acteurs een beetje overdreven en nep over op mij (uitzonderingen daargelaten 😉 ). Het is gewoon niet mijn ding.

Toen ik laatst echter de trailer van Michiel de Ruyter zag, was mijn nieuwsgierigheid in deze film van eigen bodem toch wel gewekt. Zou ik het weer eens gaan proberen? Zou deze film mijn aandacht wel kunnen vasthouden? Ik zou op zijn minst wel kunnen lachen met de Jumbo man in een bijrol de hoofdrol. (Tsja, Barry Atsma speelde dus NIET Michiel zoals ik aanvankelijk dacht…). Enfin, op naar de bioscoop dus! Eenmaal daar aangekomen moest ik toch wel even slikken. 154 minuten?? Meer dan twee en een half uur? Zou ik dat wel volhouden??

De ECHTE Michiel de Ruyter

Het deel voor de pauze was wel leuk, met veel rondvliegende houtsnippers en verrassend goed acteerwerk (zoals ik al eerder uitlegde, waren mijn verwachtingen niet echt hoog). De vechtscènes leken wel een beetje te veel op elkaar. Na de zoveelste slag weet ik ook wel dat snippers in de wilde haren van Michiel blijven plakken… Ook vond ik het lang duren voordat de pauze kwam. Ik heb er zelfs mijn telefoon bij gepakt om te checken of ze ons niet vergeten waren (gelukkig niet!) en ik ben nog nooit zo blij geweest dat de pauze kwam (behalve die ene keer met hoge nood 😉 ).

Na een lekkere snickers was ik er weer helemaal klaar voor om de film uit te zitten en met de veronderstelling dat ik tegen het einde wel weer naar mij telefoon zou grijpen om minuten te tellen. Hoewel amusant, had ik er toch wat meer van verwacht. Ik kon er echter niet verder naast zitten…

Na de pauze begon de film namelijk pas echt, begreep ik meteen waarom er twee versies gemaakt waren, zijn Nederlandse acteurs in mijn achting gestegen en had ik toch wel spijt van mijn snickers. Waar het eerste gedeelte nogal langdradig was, werd ik nu meegesleurd met de gebeurtenissen. Sommige zo onverwacht en verschrikkelijk dat ik het niet droog heb gehouden en ik mijn snickers in mijn maag kon voelen. Zelfs nu denk ik nog regelmatig eraan terug *brrr*

Daarbij wordt er een knap staaltje acteerwerk geleverd, wat op een zeer mooie manier gefilmd is. Aan het eind liet de film me dan ook stil en geïmponeerd achter. Het heeft echt een diepe indruk op me gemaakt en ik weet zeker dat ik hem nog wel een paar keer wil zien. Misschien met ondertiteling want tijdens kanongebulder is niet iedereen altijd even verstaanbaar ;).

De Jumbo-man, oftewel Frank Lammers is achteraf gezien een hele goede keus geweest voor de hoofdrol in deze film. Zijn mimiek en manier van doen, zorgen ervoor dat de film niet te zwaar wordt en je niet de aandacht verliest.

Conclusie

Michiel de Ruyter is zeker de moeite waard. Met prima acteerwerk en een goed verhaal, ook al duurt het even voordat dit goed op gang komt. Als alle Nederlandse films tegenwoordig van dit kaliber zijn, weet ik zeker dat ik vaker de sprong zal wagen 🙂

Geef een reactie

CommentLuv badge