Gabrielle | Lara Adrian

Gepost op 27 november 2015 door Iris in Boekrecensie / 4 Comments

Tags: , , , , , ,

Gabrielle | Lara AdrianGabrielle door Lara Adrian
Mijn waardering: one-star
Serie: Middernacht #1
Mijn waardering voor de serie: one-star
Pagina's: 336
ISBN: 9789024556571
Uitgegeven door Luitingh-Sijthoff, Veen Bosch en Keuning | September 2012
Genres: Adult, Bovennatuurlijk, Romantiek
Bron: Bibliotheek
Goodreads

Gabrielle komt tijdens een avondje stappen oog in oog te staan met een knappe, onbekende man. Hun blikken kruisen, de wereld staat even stil. Het volgende moment is hij weg. Gabrielle volgt hem naar buiten, en vanaf dat moment verandert haar leven. Voorgoed en ingrijpend. Want in het nachtelijke duister is Gabrielle getuige van een bloedbad, aangericht door een bende wilde vampiers. Gabrielle wordt op het nippertje gered door de onbekende, die niemand minder is dan Lucan Thorne, leider van de Broederschap, een elitegroep onsterfelijken, die zich tot taak hebben gesteld de mensheid te beschermen tegen het groeiende gevaar van de wilde vampiers. Niet alleen Gabrielle, ook Lucan ervaart verlangens die geen enkele vrouw in zijn negenhonderdjarig bestaan heeft weten los te maken. Maar kan hij zich wel binden aan een vrouw nu de strijd tussen de Broederschap en de groep wilden in alle hevigheid losbarst? Maar als Gabrielle doelwit wordt van zijn vijanden, heeft hij geen andere keus dan haar mee te nemen naar de duistere wereld die hij aanvoert...

Dit boek is niet geschikt voor jongeren onder de 18 jaar.

Na meer dan 300 bladzijdes worstelen heb ik moeten toegeven, de handdoek in de ring moeten gooien. Het opgegeven. Onder ogen moeten zien dat dit boek en ik nooit vrienden zullen worden. Dat deze serie waar ik al zoveel goeds over gehoord heb helaas niet voor mij is weggelegd. Daar baal ik eerlijk gezegd wel van, maar gevoelens liegen niet en de gevoelens, of beter gezegd de afwezigheid van gevoelens bij het lezen van dit boek, spreken helaas boekdelen!

Mijn verwachtingen waren van tevoren al niet al te hoog. Ik ging er in met het idee dat Gabrielle een soort romannetje was, dat toevallig over vampiers ging. Niet een of ander denderend en meeslepend verhaal. Gewoon heerlijk vermaak voor een paar uurtjes, om vervolgens weer gauw te vergeten waar het over ging. Zelfs daar voldeed dit verhaal echter niet aan…

Ik voelde namelijk helemaal niets tijdens het lezen van Gabrielle. Niet een hart dat sneller ging kloppen op spannende momenten. Geen lach die opborrelde bij grappige momenten en geen heerlijk zwijmelgevoel bij romantische momenten. Het leek wel of een zwart gat al mijn gevoelens had opgeslokt en alleen een vaag gevoel van verveling was overgebleven. Ik heb zelf de pagina’s geteld totdat ik het boek uit had en een nieuw boek kon beginnen. Niet iets dat me vaak overkomt, gelukkig. Het geeft wel aan dat het lezen van dit boek op sommige momenten een ware beproeving was, maar een boek niet uitlezen vind ik verschrikkelijk, dus las ik koppig door.

Waardoor kwam het dan dat dit boek voor mij zeer moeilijk was om door te komen? Om eerlijk te zijn heb ik geen flauw idee… Nou ja, misschien toch wel een beetje. De wijze waarop Lara Adrian vampiers en hun gekozen vrouwen weergaf lag me niet echt. In Gabrielle zijn vampiers echt een soort monsters, die voorzichtig moeten zijn om niet aan hun bloeddorst ten onder te gaan. Ze doden en geven niet echt om mensen, behalve als lekker snackje en bedwarmer. Tenzij het natuurlijk om een stamvrouw gaat! Zodra de moedervlek wordt ontdekt moeten de vrouwen opeens ten alle tijden beschermd worden, zodat er een verbintenis met een vampier kan worden aangegaan en nageslacht voort kan worden gebracht.

Uhm in welke tijd leven we hier? Ik vond het dan ook een beetje verbazingwekkend dat de hoofdpersoon in kwestie zich net zo volgzaam opstelt, totaal geen pit had en heel afhankelijk van Lucan werd. De typische deerne in nood… Als ik iets niet uit kan staan is het dat wel! Daarnaast leek het haast vanzelfsprekend dat we qua vrouwenrechten en plichten weer terug waren in de Middeleeuwen. Vrouwen blijven thuis, doen wat de man zegt en zorgen voor de kinderen, eten en het huishouden. Als moderne vrouw laat jij je toch niet zo behandelen?

Als ik een boek niet leuk vond eindig ik graag met iets positiefs. Iets wat nog wel te pruimen was. Dat kan ik voor Gabrielle helaas niet bedenken. Of wacht: ik heb het boek weten uit te lezen? Nee, dat is zegt niet iets lovends over het boek, alleen over mij. Het maakt ook des te meer duidelijker dat Gabrielle niet mijn soort boek is.

Conclusie

Gabrielle en ik boterden niet. Het verhaal deed me niets en de manier waarop vampiers werden beschreven en de rol die vrouwen hadden in deze wereld gingen tegen mijn principes in. Hierdoor had ik nog meer moeite om door te blijven lezen. Het hielp ook niet dat de vampiers echte monsters waren, zonder mededogen en geen enkele vrouw enige pit vertoonde. Enige vorm van emancipatie was dan ook ver te zoeken en vooral dat laatste stelde me teleur…

Lezen of Niet Lezen? Yay of Nay?
Hoe denk jij over Gabrielle?
one-star

4 responses to “Gabrielle | Lara Adrian

    • Ja was zoals ik al aangaf af en toe echt moeilijk. Toch had ik een sprankje hoop dat het elk moment beter zou worden, want jammer genoeg niet gebeurd is…

    • Makke lammetjes wil ik ook zeer zeker niet!
      Ik kan me alleen niet zo vinden in de manier waarop vampiers worden geportretteerd in deze serie, helaas. Druist te veel in met hoe ik door het lezen van al die boeken vampiers ben gaan zien: geen monsters die zonder nadenken handelen, maar wezens die hun drang naar bloed kunnen beheersen. Nou ja, als ze niet te lang wachten met drinken 😉 Wezens die daadwerkelijk hun hersens gebruiken.
      Zo kwamen de vampiers in dit boek echter niet over en dat irriteerde me mateloos.

Geef een reactie

CommentLuv badge