Hone Your Point of View | Writing 101 Dag #18

Gepost op 3 mei 2015 door Iris in Persoonlijk / 0 Comments

Tags:

Writing 101

The neighbourhood has seen better days, but Mrs. Pauley has lived there since before anyone can remember. She raised a family of six boys, who’ve all grown up and moved away. Since Mr. Pauley died three months ago, she’d had no income. She’s fallen behind in the rent. The landlord, accompanied by the police, have come to evict Mrs. Pauley from the house she’s lived in for forty years.

Write this story in first person, told by the twelve-year-old sitting on the stoop across the street.

Mijn ouders heb ik er al een tijdje over horen praten. Over hoe erg het is om na 40 jaar je huis te moeten verlaten. Over wat voor schande het is dat de gemeente haar niet wil helpen. Over wat voor schande het is dat geen van haar zonen haar in huis neemt en dat ze nu genoodzaakt is om naar een klein flatje te verhuizen. Ver van alle mensen die ze kent.

Nu zie ik haar zonen trouwens ook niet. Alleen tante P, zoals we haar altijd noemen. Ik bezocht haar altijd graag. Om een praatje te maken of wat klusjes voor haar te doen die zij en ome P niet meer zo makkelijk konden doen. Altijd lag er na afloop wel een koekje of ander snoepje voor me klaar.

De oude vrouw die nu de politie en huiseigenaar aanhoort, lijkt eigenlijk in de verste verte niet op de tante P die ik ken. De altijd lachende en vrolijke tante is weg. Weg sinds ome P gestorven is. In haar plaats is een heel oud vrouwtje gekomen, dat er breekbaar uit ziet en nu zielig kijkt naar de mannen die al haar spullen het huis uit slepen.

Eigenlijk vind ik het best gemeen van de eigenaar. Ze heeft net ome P verloren en dan moet ze ook nog haar huis uit. Dat kun je toch niet maken? Zeker niet bij iemand die zo oud is. Ze is al over de zestig! Waar moet ze nu naar toe? Bij ons kan het helaas niet. Ik heb het al gevraagd, maar mijn ouders hebben gezegd dat we helaas geen ruimte hebben…

“Iris!”, roept mijn moeder. “Ja, wat is er?”

“Nu naar binnen komen!” “Waarom?”

“Omdat ik dat zeg!” “Maar…”

“NU!” “Ja mam…”

Ik werp nog een blik op tante P en ga naar binnen, wetende dat ik haar waarschijnlijk nooit meer zal zien…

Geef een reactie

CommentLuv badge