De Ijzeren Prins | Cassandra Clare

Gepost op 14 juli 2017 door Iris in Boekrecensie / 0 Comments

Tags: , , , , , , , ,

De Ijzeren Prins | Cassandra ClareDe IJzeren Prins door Cassandra Clare
Mijn waardering: three-stars
Ook van deze auteur: Stad van Beenderen, Stad van Vuur, Stad van Glas
Vertaald door Lia Belt
Serie: De Helse Creaties, #2
Ook in deze serie: De IJzeren Engel, De IJzeren Prinses
Pagina's: 464
Uitgegeven door Moon | 9789048826933
Genres: Young Adult, Romantiek, Bovennatuurlijk, Historisch
Bron: Gekocht
Goodreads

Ware liefde is bedolven onder geheimen en leugens in dit vervolg op Clockwork Angel. In de magische onderwereld van Victoriaans Londen voelt Tessa zich meer en meer aangetrokken tot Jem, maar haar blijvende verlangen naar Will, ondanks zijn slechte buien, maakt haar verward. Toch lijkt Will te veranderen: de muur om hem heen breekt langzaam maar zeker af. Samen gaan ze op zoek naar antwoorden uit het verleden, maar hun zoektocht naar de waarheid is extreem gevaarlijk. Tessa's hart wordt zwaar op de proef gesteld, vooral wanneer het verraad uit eigen kring komt.

Om eerlijk te zijn sta ik na het teleurstellende vorige deel niet echt te springen om verder te gaan met deze serie. De combinatie van Steampunk en de 17e / 18e eeuw is over het algemeen niet voor mij weggelegd. Bovendien ontbrak aan het einde nog steeds enige vorm van verbondenheid tussen mij en de personages, wat ik oprecht jammer vond. Ik wil echter zo graag verder met het verhaal van de Shadowhunters in het heden en dan zal ik toch echt eerste deze boeken gelezen moeten hebben. Hoop dan ook van harte dat dit deel me beter zal bevallen!

De Ijzeren Prins

Even leek het er op dat precies hetzelfde zou gebeuren als in De Ijzeren Engel. Dat het me wederom niet zou lukken om een band op te bouwen tussen mij en de personages. De langzame opbouw hielp ook niet echt om dit te bewerkstelligen. Gelukkig was er op een gegeven moment een ommezwaai. Wel pas tegen het einde, maar er was sprake van verbetering!

Opeens voelde ik me namelijk oprecht geïnteresseerd in hoe het verhaal verder zou gaan. In het wel en wee van de personages. En wat was ik me opgelucht! Iedereen was zo laaiend enthousiast over deze serie, maar tot dat punt snapte ik niet hoe dit kwam. Nu begin ook ik echter in te zien wat zo leuk aan deze serie is en de magie te ervaren.

Ik kon me verplaatsen in Tessa, in Will en de rest van de Londense Shadowhunters. Ik werd geïntrigeerd door het mysterie, waar ik echt geen idee van heb hoe het in elkaar zit. Laat staan dat ik het kan oplossen. Wat dat betreft heeft Cassandra Clare dit verhaal, net zoals al haar andere, wederom goed in elkaar gezet. Want wat is er nu precies aan de hand?

Ook merkte ik dat het me minder uitmaakte in welke tijd dit verhaal zich afspeelt. Zoals ik eerder heb aangegeven is dit niet een van mijn favorieten. De schrijfster slaagde er echter in om me dat uiteindelijk te laten vergeten. De nadruk begon voor mij op het verhaal te liggen en niet op alle redenen waarom ik niet van deze periode hou. Ik begon in te zien waarom het verhaal juist in die periode verteld diende te worden. Dat het gewoon bij dit verhaal hoort, net zoals het feit dat Will donker haar heeft.

De romantische ontwikkelingen waren ook een reden voor blijdschap. Want hoewel hartbrekend op sommige momenten, waren ze toch om van te smikkelen. Vanaf het begin weet je gewoon dat er uiteindelijk een keuze gemaakt dient te worden. Een haast onmogelijke en ik wens Tessa dan ook veel sterke met het uiteindelijk doorhakken van de knoop!

Over Tessa gesproken, ze is in dit verhaal enorm gegroeid. Ze werkte dan ook een stuk minder op mijn zenuwen dan in het vorige deel. Er was geen sprake meer van de prinses die wachtte tot ze gered zou worden, maar iemand die haar vrouwtje stond. Wat was ik vooral blij dat ze wat van haar verschrikkelijk achterhaalde 18e eeuwsw gedachtes omtrent vrouwen los liet en de iets meer liberale van de Shadowhunters omarmde. Een Tessa als deze, daar kan ik me wel in vinden!

Conclusie

Tegen verwachtingen in voelde ik uiteindelijk toch de klik tussen mij en de personages en het verhaal. Het veranderde van een moetje om de rest van de Kronieken van de Onderwereld te kunnen lezen in een verhaal waarvan ik oprecht genoot. Hoewel De Ijzeren Prins nog niet helemaal dezelfde charme en awesomeness heeft als de Kronieken van de Onderwereld, zijn we wel op de goede weg.

three-stars

Reading this book contributed to these challenges:

Geef een reactie

CommentLuv badge