Infinite Harmony | Tammy Blackwell

Gepost op 22 juni 2016 door Iris in Boekrecensie / 0 Comments

Tags: , , , , , , , ,

Infinite Harmony | Tammy BlackwellInfinite Harmony door Tammy Blackwell
Mijn waardering: three-stars
Ook van deze auteur: Destiny Binds, Time Mends, Fate Succumbs
Serie: Shifters & Seers #2
Pagina's: 227
ASIN: B00NG7IWL8
Uitgegeven door Self Published | 14 Oktober 2014
Genres: New Adult, Bovennatuurlijk, Gedaanteverwissellaars, Weerwolven, Romantiek
Bron: Gekocht
Goodreads

Ada Jessup lives for the moment, knowing the promise of tomorrow can be all too easily broken.
Joshua is an Immortal, a heavenly warrior who will still be fighting long after the rest of the Alpha Pack have turned to dust.
When a gunshot wound forces Joshua to tell Ada the truth of what he is, there is more at risk than the safety of the Alphas he's sworn to protect. For Joshua, the real danger is the way he feels drawn to the human girl. After all, what can the future hold for a girl whose days are numbered and a boy whose life has no end?

Infinite Harmony is niet het verhaal geworden dat ik hoopte dat het zou zijn. In plaats van opnieuw totaal overdonderd te worden kreeg ik een bijna saai en totaal voorspelbaar verhaal voorgeschoteld, dat me enigszins teleurgesteld achter liet. Waar waren de spanning en actie? Waar waren Scout en Liams hilarische en schattige momenten? Het epische gebekvecht van Jase, Angel en Scout? Waarom waren mijn emoties niet echt aanwezig tijdens het lezen? Waarom voelde niets vertrouwd aan? Waarom dit? Waarom dat? Het boek liet me eigenlijk met meer vragen dan antwoorden achter. Het voelde totaal niet aan als een boek van de hand van Tammy Blackwell, daarvoor was het gewoon te rommelig, te verwarrend en te onbevredigend en daar baalde ik enorm van!

Infinite Harmony is nog steeds een aardig boek om te lezen, begrijp me niet verkeerd. Echter door al die vragen die in me op kwamen, al die vragen die niet of maar gedeeltelijk beantwoord werden, raakte ik op den duur een beetje gefrustreerd en lukte het me niet meer om helemaal in het verhaal op te gaan. Om even de wereld om me heen te vergeten. Het boek las gewoon niet lekker genoeg hiervoor. Oké ik snap dat dit boek wederom niet om Scout en Liam en al die andere super geweldige personages van The Timberwolves trilogie gaat, maar in het vorige boek kwamen ze wel terug. Voelde het wel vertrouwd aan. Waarom dit deel dan niet?

Ik denk dat het voor een gedeelte komt omdat dit boek zich, voor mij totaal onverwachts, een paar jaar na Fragile Brilliance af speelt. Hierdoor moest ik eerst even een omschakeling maken, want hier had ik me niet op ingesteld en blijkbaar was er toch het een en ander gebeurt. Dit wordt frustrerend genoeg alleen terloops vermeld en er wordt niet dieper op ingegaan. Waardoor ik het gevoel kreeg alsof ik de enige was die in het ongewisse was gelaten, werd buitengesloten en ik had af en toe de grootste moeite om het verhaal te blijven volgen.

Het lukte me ook niet om echt een band met Joshua en Ada op te bouwen. Ada was daar te plots voor uit de hemel komen te vallen, bij wijze van spreken 😉 en ik snapte niet echt wat haar nu zo speciaal maakt. Waarom uitgerekend zij diegene is voor wie Joshua valt, na al die jaren. Bovendien was het voor mij moeilijk om me in haar te verplaatsen en lukte het mij maar niet om om haar te gaan geven. Me in haar te gaan interesseren, om haar als een volwaardig personage te zien. Daar kwam ze toch iets te vlak en onderontwikkeld voor over.

Met Joshua had ik iets meer binding omdat ik al de nodige avonturen met hem had beleefd. Toch was het fijner geweest om ook bij hem iets van diepere gevoelens te zien en veeeeeel meer over hem te weten te komen. Ik bedoel hij is een mysterieuze Immortal! Wat houdt dat in? Hoe is hij er een geworden? Hoe was hij hiervoor? Dat soort vragen kun je toch een antwoord op verwachten als een boek over een tot dan toe onbekend wezen gaat? Dat er wordt verteld wat dat precies inhoud en de geschiedenis enzo wordt vermeld? Nou dat is in Infinite Harmony toch wel anders. Hier kom je eigenlijk niets extra’s over Joshua en zijn ras te weten. Na de laatste pagina had ik echt zoiets van: en, wat is hij nu werkelijk?????? Ja?????

Daarnaast snap ik, nu ik het boek gelezen heb, de meerwaarde er eigenlijk niet van. Er gebeurt totaal niets in dit boek en ik zie eigenlijk geen enkel verband tussen Fragile Brilliance en Infinite Harmony. Het voelt meer aan als een standalone, die zich toevallig in dezelfde wereld en met dezelfde personages afspeelt, dan dat het voort borduurt op het verhaal van Fragile Brilliance. Ik kon nergens de rode draad ontdekken die de boeken met elkaar verbond. Ik kon er niet achter komen hoe dit verhaal in het geheel past. Ik hoop dan ook dat ik bij het volgende boek wel enige samenhang kan ontdekken.

Laat je trouwens niet door mijn rantfest afschrikken. Ik, als hele trouwe fan, ben gewoon teleurgesteld dat dit boek niet net zo’n meesterwerk en genot was als alle andere boeken die ik tot nu toe van Tammy Blackwell heb gelezen. Als ik namelijk dit boek apart beoordeel, was het best wel leuk om te lezen. Joshua en Ada zijn een leuk stelletje samen.Joshua is bovendien een hele schattige en aan ADHD grenzende nerd, die iets teveel van chocolade houdt.

Conclusie

Als trouwe Tammy Blackwell fan was Infinite Harmony een teleurstelling. Geen spanning, actie of onverwachte plotwendingen. Bijna geen Liam en Scout. Enige samenhang met het vorige deel ontbrak en ik had grote moeite me in Joshua en Ada te verplaatsen. Toch nog wel een aardig verhaal om te lezen, met een schattig koppeltje en een leuke chocolade verslaafde nerd. Voor de niet-fans en fans toch de moeite van het proberen waard.

Lezen of Niet Lezen? Yay of Nay?
Hoe denk jij over Infinite Harmony?

three-stars

Geef een reactie

CommentLuv badge