Point of View | Writing 101 Dag #9

Gepost op 18 april 2015 door Iris in Persoonlijk / 0 Comments

Tags:

Writing 101

Writing 101 Dag Negen. Het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst een opdracht gemaakt heb. Ik ben het niet vergeten hoor, alleen had ik gewoon geen tijd. Ik vierde namelijk mijn verjaardag 😀 Nu zijn de belangrijkste festiviteiten echter voorbij en kan ik me weer volop op Writing 101 concentreren! Ik had veel plezier met de laatste opdracht over twee contrasten. Meningsverschillen tussen broers en zussen komen nu eenmaal geregeld voor, maar zijn ook zo weer vergeven. Zeker als er een nieuwe, meer gezaghebbende partij opduikt 😀

A man and a woman walk through the park together, holding hands.
They pass an old woman sitting on a bench. The old woman is knitting a small, red sweater. The man begins to cry. Write this scene from the three points of view.

“Kom schat, laten we even een blokje om lopen. Het zal je goed doen na al dat ziek zijn en bankhangen!” Na twee weken ziek zijn kon Harold niet wachten om weer een stap buiten te zetten. Dat was echter een half uur geleden. Nu besefte hij dat hij en zijn vrouw iets te enthousiast waren geweest… Met elke stap die hij zette, bonkte zijn hoofd. Hij kon zijn lichaam met elke meter warmer voelen worden. Zijn ogen begonnen te prikken en.. “Goedendag” klonk het plotseling. Hij keek het oude vrouwtje op het bankje aan, net op dat moment dat er een paar tranen over zijn wangen begonnen te rollen. Hij probeerde een of ander antwoord eruit te krijgen, maar zijn keel deed te veel pijn. Dus liep hij maar door, in zijn hoofd de seconden af aan het tellen voordat hij weer thuis was…

Laura geniet intens van de wandeling. Heerlijk om er weer even uit te zijn, ook al denkt Harold daar waarschijnlijk niet zo over. Ze voelt zijn hand klammiger en klammiger worden. Ook merkt ze dat hij steeds zwaarder ademhaalt. Het was dus toch iets te vroeg geweest om hem mee te nemen voor een wandeling door het park. Bezorgd kijkt ze af en toe naar hem. Gelukkig zijn ze bijna thuis. “Goedendag,” vriendelijk knikt ze naar het oude vrouwtje dat op een bank een kleine rode trui aan het breien is. 

Het was een heerlijke dag. Het zonnetje voelde lekker warm aan op het hoofd van Anita. Perfect weer om op een bankje in het park te zitten en verder te gaan aan de trui voor haar kleinkind dat aan het eind van dit jaar geboren zal worden. Af en toe keek ze op van haar breiwerk als er mensen langskwamen om even vriendelijk gedag te zeggen. Zo ook nu. Ze glimlacht naar de man en vrouw die hand in hand haar bankje passeren. Van de vrouw krijgt ze een kort, maar vriendelijk knikje terug en de man… Begint te huilen? Verbouwereerd kijkt ze het stel na…

Geef een reactie

CommentLuv badge