Seize Matters | Writing 101 Dag #11

Gepost op 20 april 2015 door Iris in Persoonlijk / 0 Comments

Tags:

Writing 101Writing 101 Dag 11. Wat vliegt de tijd toch! Dit is nu alweer de derde week van Writing 101. Nog maar 10 opdrachtjes en dan is deze “cursus” afgelopen! Ik had best wel moeite om alle details van de volleybalwedstrijd weer te geven. Er gebeurt zoveel in een korte tijd. Het was wel een leuke opdracht. Het maakt je bewust van wat er allemaal nodig is om de omgeving en gebeurtenissen zo te beschrijven dat iedereen weet waar je het over hebt. Niet iedereen kan in jouw hoofd kijken namelijk ūüėČ

Where did you live when you were 12 years old?

Toen ik twaalf was, leefde ik in hetzelfde huis als nu. Het huis waar ik eigenlijk mijn hele leven gewoond heb, afgezien van 6 maandjes voor mijn studie. Echter nu ik vijfentwintig ben geworden, begint het langzamerhand wel te kriebelen. Een plekje voor mezelf. Waar ik heel veel boeken kwijt kan en ze niet in stapels op mijn bureau hoef te bewaren. Mijn “eigen”thuis…

Enfin, das voor de toekomst, laten we het nu eerst hebben over mijn thuis op dit moment. Ik woon in een doodgewoon rijtjeshuis, midden in een rustige woonwijk. Halverwege een heuvel, want ja, ik woon nu eenmaal in Zuid-Limburg. Om bij onze voordeur en die van de buren te komen mag je dan ook vijf grote trappen op lopen.We hebben een balkonnetje achterom op de eerste verdieping en een balkon voor, boven de garage. Onze garage bevindt zich namelijk onder het huis en zo kunnen we toch nog het grote raam voren wassen. Aangezien mijn moeder zo van houtkleuren houdt, hebben mijn ouders gekozen voor donkere houten kozijnen, deuren en balkonbalken. Mijn vader is er minder blij mee, want hij mag het elke zomer opnieuw in de beits zetten. Het ziet er wel mooi uit, ook al steekt het een beetje af tegenover de anderen huizen van ons blok. Die hebben namelijk allemaal besloten voor wit te gaan.

Achter mijn¬†huis bevindt zich een best wel grote tuin, compleet met houten poort. Deze mocht wel groen, in plaats van houtkleurig, zijn. De tuin heeft een groot en een klein grasveld. Ideaal om zwembaden op te zetten, stoeipartijen te houden en lekker in het gras te liggen. Boordevol planten, bloemen en natuurlijk Irissen! Midden in de tuin bevindt zich onze best wel oude schuur. Niet van hout maar van baksteen, overgroeid¬†door een klimhortensia. Met een oorspronkelijk donkergroene deur waarvan de verf door de loop der jaren is gaan bladeren en verkleuren. Net zoals in de voortuin heb je hier ook trappen om van het ene naar het andere “bordes” te kunnen, zoals mijn vader het zo chique noemt. Alleen wat minder als je je fiets de tuin uit wil hebben…

Binnen gaat het hout thema door in onze grote wit behangen woonkamer, vol berkenhouten kasten met boeken en DVD’s, houten tafeltjes, zwarte leren bank en twee witte bureau’s. Voor elk van mijn ouders √©√©n. We hebben een open keuken, wat ik persoonlijk veel leuker vind. Zo heb je nog een beetje gezelschap als jij je staat uit te sloven om een maaltijd op tafel te zetten. Als scheiding tussen woonkamer en keuken staat er een grote houten tafel, waar we met zijn allen altijd aan zitten als we niet voor de buis hangen.

Boven hebben we vier slaapkamers, een badkamertje en een zolder. Mijn zusje en ik hebben gelukkig een kamertje alleen, terwijl onze broertjes een kamer delen. Dat heb ik ook een tijdje moeten doen, maar wat was ik blij toen ik als zevenjarige mijn eigen kamer kreeg! Eindelijk een plek voor mijn beginnende boekenverzameling. Daar zit ik dus nog steeds. Het enige wat al die jaren hetzelfde is gebleven is mijn hoogslaper. Broodnodig, want anders heb ik geen plek. Zo klein is mijn kamer, die in de loop der jaren de nodige metamorfoses heeft gekregen. Een ding is echter altijd hetzelfde gebleven: hij staat altijd boordevol boeken.

Waar woonden jullie toen jullie twaalf waren?

Geef een reactie

CommentLuv badge