Seriously Found | Writing 101 Dag #13

Gepost op 22 april 2015 door Iris in Persoonlijk / 0 Comments

Tags:

Writing 101 Dag #13. Gisteren kwam helaas geen nieuwe opdracht online. Hoe ik ook wende of keerde, ik bleef maar naar een leeg scherm staren… Ik had totaal geen inspiratie om de opdracht te voltooien! Uiteindelijk maar opgegeven. Ondertussen heb ik wel iets gevonden om voor Dag 12 te gebruiken. Wat? Dat zien jullie in het weekend! Inspiratie voor de opdracht van vandaag was gelukkig snel “gevonden.” Zeker met een vader als die van mij 😀

Write about finding something.

Mijn vader is de beste vader ter wereld. Hij is altijd bereid om te helpen en samen hebben we de grootste lol. Jup, ik ben een echt papa’s kindje :D. Hij kan alleen zo verstrooid zijn! Dan vraag je hem wat en kom je er een tijdje erna achter dat hij het vergeten is en dus niet gedaan heeft. Of hij vergist zich in de tijd en komt je te laat ophalen. Of hij staat geheel ergens anders klaar…

Maandag was het ook weer raak. Hij was zijn beurs (voor de niet-Limburgers: portemonnee) kwijt. De dag ervoor was hij nog met mij en de beurs naar de supermarkt gerend voor eieren. Die hadden we nodig voor de koude schotel die de gasten zouden eten op mijn verjaardagsfeest. Normaal gesproken neemt hij zijn tasje mee en die is groot genoeg dat je het niet over je hoofd kan zien. Ook al hebben we al een paar keer mogen zoeken…

Enfin, deze keer ging het om zijn beurs. Wij hadden dus zo snel mogelijk eieren gehaald en waren precies op tijd, want de eerste gasten kwamen net aan op het moment dat wij terug kwamen met onze buit. Snel alles weggelegd en verder geen aandacht meer besteed aan wat mijn vader met zijn beurs had gedaan. Hij natuurlijk ook niet, want toen hij maandagmorgen mijn zusje op de trein wilde zetten was de beurs verdwenen…

Dit ontdekte hij natuurlijk vijf minuten voor vertrek, dus met een zusje dat op hete kolen zat, hebben we in alle vroegte gezocht naar waar hij deze keer zou kunnen liggen. Eerst in mijn auto gekeken. Zou best kunnen zijn dat mijn vader was vergeten om hem uit de auto te halen. Nope, daar lag hij niet. Woonkamer, slaapkamer en kelder… Geen beurs! Gelukkig zaten alleen wat kleingeld en sleutels in de beurs, dus hij kon mijn zusje wel naar het station brengen. Ondertussen ging ik naar mijn werk, in de veronderstelling dat de beurs wel zo gevonden zou zijn als mijn vader bij thuiskomst verder ging zoeken.

Even voor de lunch kreeg ik echter een telefoontje. De beurs was nog steeds niet terecht! Of hij niet in mijn tas lag? Snel nagekeken, nee ook niet. Nu begon ik wel een beetje ongerust te worden. Had mijn vader de beurs toch in de supermarkt laten liggen? Ik beloofde mijn vader de auto nog een keer goed uit te kammen. Hij kon immers onder een stoel zijn gevallen. Gelukkig kreeg ik even later een berichtje via Facebook. Beurs was terecht! Details zouden thuis volgen.

“En?” was het eerste wat ik vroeg toen ik thuis kwam. “Waar lag hij?”

“Nou, we hebben toch een stapel kranten en tijdschriften in de kast liggen? Daar was hij precies achter gevallen.”

“Wie legt hem dan ook daar neer? Zoiets berg je toch goed weg?”

“Nou ik had hem er gewoon op gelegd, maar je broertje had nog wat tijdschriften aan de stapel toegevoegd, niet gezien dat de beurs er lag en dus erachter geschoven”

“Dat verklaart mijn vraag niet, maja de beurs is terecht.”

“Pap, we moeten gaan,” roepen mijn broertjes die klaarstaan om naar hun volleybaltraining gebracht te worden.

“Ja, ik ben ook klaar. Kijk hier is mijn tasje, INCLUSIEF beurs,” zegt hij breed grijnzend naar mij. “Alleen nog even mijn bril zoeken. Heeft iemand die gezien?”

*Zucht*

Geef een reactie

CommentLuv badge