The Dig | Audrey Hart

Gepost op 25 november 2016 door Iris in Boekrecensie / 0 Comments

Tags: , , , , , , , , , ,

The Dig | Audrey HartThe Dig door Audrey Hart
Mijn waardering: dnf
Serie: Zoe and Zeus Trilogy, #1
Pagina's: 208
ISBN: 9781937704124
Uitgegeven door Backlit Fiction | November 11th 2011
Genres: Young Adult, Romantiek, Bovennatuurlijk, Mythologie
Bron: Gekocht
Goodreads

Zoe Calder has always been an outsider. Stashed away in boarding schools since her parents died, Zoe buries herself in the study of ancient worlds. Her greatest thrill is spending her summers with her archeologist aunt and uncle on digs around the world. And one day, while investigating a newly unearthed temple in Crete, Zoe discovers a luminous artifact that transports her to ancient Greece.
As Zoe quickly learns, the Olympian Gods are real, living people—humans with mysterious powers… Powers that Zoe quickly realizes she has come to possess, as well. However, when the people of ancient Greece mistake Zoe for an Olympian, the Gods must restore the balance of the ancient world… No matter what.
Zoe is forced to play a confusing and dangerous game as Hera rallies the gods against her—all except for Zeus, the beautiful, winged young god who risks everything to save her.
Out of time and out of her element, teenager Zoe Calder finds herself in ancient Greece, battling against the power of the Olympians and the vengeance of a scorned goddess—all for the strange and mysterious boy she has come to love.

Boeken met mythologie erin verwerkt kan ik gewoon niet laten staan. De wereld van de goden, godinnen en al die andere mythische wezens is gewoon te interessant om te laten liggen. Ik was dan ook heel enthousiast geworden na het lezen van het uittreksel van The Dig. Zeus als een tiener? OMG! Bring it on! Stel je al die mogelijkheden eens voor!

Helaas verdween dat enthousiasme al gauw als sneeuw voor de zon. Dit verhaal bleek namelijk niet voor mij weggelegd en op een gegeven moment heb ik dan ook de handdoek in de ring moeten gooien. Hoe vaak ik het ook opnieuw probeerde, het lukte me met geen mogelijkheid om van dit boek te gaan houden. Het was onmogelijk om in het verhaal te komen. Een beeld ervan te creëren in mijn hoofd. Het tot leven te laten komen. De magische kleerkast in mijn hoofd te vinden waardoor ik in een fantastische nieuwe wereld terecht zou komen. Ik kreeg het maar niet voor elkaar.

Zoe was ook bepaald niet behulpzaam tijdens mijn zoektocht naar de kleerkast. Integendeel, zij was een van die factoren waardoor opgeven steeds aanlokkelijker klonk. Ze voelde gewoon “verkeerd” aan vanaf het moment dat ik haar ontmoette. Haar manier van denken, daar zat op een of andere manier geen natuurlijk patroon in, of in ieder geval een patroon dat ik fijn vond om te volgen. Anders kan ik het niet omschrijven. Ik hoopte dat ik er gewend aan zou raken, maar ze werkte me hoe verder ik kwam, des te meer op de zenuwen.

Haar gedrag zorgde er ook voor dat mijn handen begonnen te smachten om die handdoek aan te kunnen raken. Ze was te stoïcijns en gesloten voor mij om met plezier in haar nabijheid te verkeren. Zelfs op momenten dat de stoerste zeelui zouden staan schreeuwen als gillende keukenmeiden van angst gedroeg ze zich als een zombie. Wel in staat om zich te bewegen, maar niet in staat tot gevoelens. Daarnaast is ze ook een van die irritante YA heldinnen die niet denken voordat ze iets ongelooflijks stoms doen en die totaal geen oog hebben voor de gevolgen. Als je me tegen het plafond wil hebben…

De slagroom op de taart was toch echt wel het grote geval van insta-love. Werkelijk seconden na hem ontmoet te hebben… Yup, dat was de druppel. Toen heb ik het opgegeven en ben ik een rondje gaan lopen om al die frustraties eruit te kunnen laten. The Dig is totaal niet mijn soort verhaal!

Blijkbaar had ik mezelf nog niet genoeg gekweld, want ik besloot het boek nog een laatste kans te geven door naar het einde te skippen. Misschien dat ik daar nog iets interessants zou tegen komen wat me aan het lezen hield. Dat had ik dus beter niet kunnen doen, want dat had een averechts uitwerking. Ik kwam namelijk achter de identiteit van de aardige blonde jongeman en ik was onaangenaam verrast…

View Spoiler »

Sorry, maar die ontdekking ging teveel in tegen alles wat ik over de Griekse goden heb geleerd. Alsof je opeens las dat Duitsland de Tweede Wereldoorlog had gewonnen (een beetje een heel verkeerde vergelijking, ik weet, maar kon even niet iets anders bedenken wat mijn gevoelens zo duidelijk zou weergeven). Ik ben werkelijk dol op alternatieve vertelwijzen van bekende verhalen. Ik vind het niet erg als er een alternatieve geschiedenis wordt bedacht, zolang er maar een logische verklaring achter zit en die heb ik helaas niet kunnen ontdekken.

Conclusie

Wow, het is alweer een tijdje geleden dat een boek zoveel negatieve gevoelens bij mij wist op te roepen. Dit kwam voornamelijk door onze o zo geweldige hoofdpersoon zombie en de manier van schrijven. Met beide kon ik het totaal niet vinden. Voeg daar nog insta-love en een totaal onteerde Olympische geschiedenis aan toe en je hebt iets wat ik graag naar het andere eind van de kamer wil gooien.. The Dig was dus overduidelijk niet voor mij bestemd!

dnf

Geef een reactie

CommentLuv badge