Your Voice Will Find You | Writing 101 Dag #15

Gepost op 25 april 2015 door Iris in Persoonlijk / 0 Comments

Tags:

Gisteren wilde ik met een heel goed idee in mijn hoofd beginnen aan de opdracht van die dag. Ik opende internet. Typte de naam van mijn site in en… Schrok me kapot! Een foutmelding? Hoe? Wat? Waarom?! De rest van de avond heb ik dan ook besteed met Google doorzoeken naar wat er precies fout was en ervoor te zorgen dat mijn site weer werkte. Gelukkig lukte het me na een paar angstige uurtjes om mijn site weer aan de praat te krijgen. Ik had echter totaal geen fut meer om de opdracht te maken. Vandaar dat ik hem nu past post 😉

Think about an event you’ve attended and loved. Your hometown’s annual fair. That life-changing music festival. A conference that shifted your worldview. Imagine you’re told it will be cancelled, forever!

Ik staar vol ongeloof naar mijn computer. Heb ik het wel goed gelezen? Dit kan toch echt niet kloppen? Snel lees ik het mailtje opnieuw. Helaas verandert ook een tweede keer lezen het bericht niet. Het Boekenfestijn stopt ermee :'(

Mijn gedachten gaan terug naar al die Boekenfestijnen die ik bezocht heb. Mijn eerste boekenfestijn, een paar jaar geleden kan ik me nog goed herinneren. Mijn moeder had ergens een poster zien hangen en aangezien wij allebei grote leesfanaten waren, leek het haar wel leuk om ernaar toe te gaan. Zo gezegd, zo gedaan en na een kleine zoektocht waar we onze auto kwijt konden verder, waren we er. Het Boekenfestijn, editie Maastricht.

Eenmaal binnen werden we overdonderd. Zoveel boeken! Ook nog eens heel erg afgeprijsd! Het ene boek na het andere verdween in onze mandjes. Volgens mij hebben mijn moeder en ik die eerste keer echt abnormaal veel gekocht. Het voelde in ieder geval zo omdat we alles naar onze auto mochten slepen. Die een heeeeel stuk verderop geparkeerd stond. Newbies dat we waren hadden we geen extra stevige tasjes en pakezel (lees zusje 😀 ) meegenomen. Dat hebben we de volgende dag geweten!

Sindsdien keek ik elke keer reikhalzend uit naar de dagen dat Het Boekenfestijn Maastricht weer aandeed. Ik laadde mijn moeder, zusje, stevige zakken en tassen in de auto en weg waren we. Het was altijd heerlijk om tussen al die boeken te struinen, pareltjes te ontdekken en onverwachte schatten tegen te komen. Het leukste van alles vond ik om dit samen met mijn moeder en zusje te doen. Ook al liepen we op het festijn zelf mijlenver uit elkaar, we hadden de heen- en terugweg om te kletsen.

Nu zal dat helaas nooit meer gebeuren. Nooit meer vol verwachting de dagen aftellen. Nooit meer Boekenfestijnhauls van andere bloggers te lezen. Nooit meer de tafels afstruinen met kramp in mijn nek. Nooit meer een volle trolley, waarmee ik al tig mensen heb aangereden. Nooit meer moeilijke keuzes maken omdat je anders veeeeel te veel meeneemt. Nooit meer…

Bedankt Boekenfestijn voor die fijne tijd. Ik ga je zeker missen…

P.S. Even voor de duidelijkheid: dit is een fictief artikel. Boekenfestijn stopt er gelukkig helemaaaaaal niet mee 😀

 

Geef een reactie

CommentLuv badge